U sklopu ciklusa tribina \u201cSto godina od osnivanja Jugoslavije\u201d odr\u017eat \u0107e 2. listopada 2018. u Beogradu tribina \u201cRaspad Jugoslavije\u201d na kojoj sudjeluju Ivan \u0110or\u0111evi\u0107, Vladimir Petrovi\u0107, Jovo Baki\u0107 i Igor \u0160tiks, a moderira Sanja Petrovi\u0107 Todosijevi\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
—<\/p>\n
<\/p>\n
Cejus : Centar za jugoslovenske studije <\/strong><\/p>\n <\/p>\n Tribina Raspad Jugoslavije<\/p>\n <\/p>\n Dom Omladine Beograda<\/p>\n <\/p>\n U\u010desnici:<\/p>\n Ivan \u0110or\u0111evi\u0107, Etnografski institut SANU<\/p>\n Vladimir Petrovi\u0107, Institut za savremenu istoriju<\/p>\n Jovo Baki\u0107, Filozofski fakultet Univerziteta u Beogradu<\/p>\n Igor \u0160tiks, Fakultet za medije i komunikacije Univerziteta Singidunum<\/p>\n (moderatorka: Sanja Petrovi\u0107 Todosijevi\u0107, Institut za noviju istoriju Srbije\/Cejus)<\/p>\n <\/p>\n Tribinom pod nazivom Raspad Jugoslavije Centar za jugoslovenske studije i Dom omladine Beograd privode kraju razgovore na temu Sto godina od osnivanja Jugoslavije. U\u010desnici pretposlednje tribine u okviru tribinskog programa koji je imao za cilj da kanali\u0161e brojne \u201e\u017eive\u201c rasprave koje se vode o pitanjima vezanim za postojanje i nasle\u0111e jugoslovenske dr\u017eave, kako u okvirima nau\u010dne zajednice tako i u okviru \u0161ire javnosti, medijima, koji vi\u0161e nego ikada ranije igraju zna\u010dajnu ulogu u procesu konstruisanja se\u0107anja na Jugoslaviju i njene simbole, na prostoru svih dr\u017eava naslednica Jugoslavije pa i u Republici Srbiji, fokusira\u0107e se na analizu onih \u010dinioca koji su doveli do raspada Jugoslavije pa samim tim i do izbijanja rata na prostoru biv\u0161e Jugoslavije kao i na analizu fenomena koji pripadaju post-jugoslovenskom nasle\u0111u. U\u010desnici tribine Raspad Jugoslavije poku\u0161a\u0107e da uka\u017eu na doga\u0111aje koji su predhodili definitivnom raspadu SFRJ odnosno one koji su predstavljali simboli\u010dku predigru brojnih scena nasilja koje \u0107e postati deo svakodnevice tokom devedesetih godina 20. veka. Tako je, recimo, kao posledica tih procesa, jedna potkultura poput navija\u010dke postala relevantan politi\u010dki faktor a njeni pripadnici neupitni nosioci \u201epatriotskog kapitala\u201c.Gosti Centra za jugoslovenske studije i Doma omladine ukaza\u0107e na klju\u010dne etape Raspada i ozna\u010diti njegove glavne aktere posebno skre\u0107u\u0107i pa\u017enju na me\u0111unarodne okolnosti i prilike koje su svedo\u010dile nastanku ali i \u201cnestanku\u201d jugoslovenske dr\u017eave. Tribina pod nazivom Raspad Jugoslavijeskrenu\u0107e pa\u017enju i na samu raspravu o \u201cpropasti\u201d jugoslovenske dr\u017eave, na, ponekad, opsesivnu potragu za uzrocima raspada Jugoslavije koja se zna svesti na izno\u0161enje neobi\u010dnih i komi\u010dnih argumenata. Posebnu pa\u017enju, u\u010desnici tribine Raspad Jugoslavije poku\u0161a\u0107e da skrenu na aktuelnu dinamiku jugoslovenskog prostora koja nas dovodi i do, mo\u017eda klju\u010dnog pitanja \u2013 ima li Jugoslavije posle njenog raspada?<\/p>\n <\/p>\n O u\u010desnicama tribine:<\/p>\n Ivan \u0110or\u0111evi\u0107 (1977)je nau\u010dni saradnik Etnografskog instituta SANU. Prevashodno se interesuje za antropologiju sporta, politi\u010dku antropologiju i marginalizovane zajednice. Kao rezultat usredsre\u0111enosti na ispitivanje dru\u0161tvene uloge sporta, objavio je knjigu Antropolog me\u0111u navija\u010dima (2015).<\/p>\n <\/p>\n Vladimir Petrovi\u0107 (1979) je vi\u0161i nau\u010dni saradnik Instituta za savremenu istoriju i gostuju\u0107i predava\u010d na Centralnoevropskom univerzitetu u Budimpe\u0161ti i Bostonskom univerzitetu. Autor je monografija: Jugoslavija stupa na Bliski istok (2006), Titova li\u010dna diplomatija (2010) i The Emergence of Historical Forensic Expertise: Clio takes the Stand (2016). U Institutu za savremenu istoriju ure\u0111uje ediciju istorijskih izvora Kraj Jugoslavije.<\/p>\n <\/p>\n Jovo Baki\u0107 (1970) je docent na Odeljenju za sociologiju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Stru\u010dno se usavr\u0161avao na Univerzitetima u: Oksfordu, Helsinkiju i na Univerzitetu Masa\u010dusets u Amherstu. Predavao je po pozivu na Karlovom univerzitetu u Pragu. Posebno je zainteresovan za istorijsku sociologiju politike, sociologiju saznanja, teorije nacije i nacionalizma, razli\u010dite ideologije, biv\u0161u Jugoslaviju i njene dr\u017eave-naslednice. Autor je monografija: Jugoslavija: razaranje i njegovi tuma\u010di (2011) i Ideologije jugoslovenstva izme\u0111u srpskog i hrvatskog nacionalizma1918-1941 (2004). U najavi je njegova monografija pod nazivom Krajnja desnica u starim evropskim oligarhijama 1945-2018.<\/p>\n <\/p>\n Igor \u0160tiks(1977) je redovni profesor Fakulteta za medije i komunikacije Univerziteta Singidunum.Predavao je na univerzitetima u Edinburgu, Gracu, Ljubljani i Sarajevu. Osnovne oblasti istra\u017eivanja su mu: politi\u010dke nauke, kulturne studije, politi\u010dka teorija, dru\u0161tveni pokreti i umetnost. Objavio je monografiju Nations and Citizens in Yugoslavia and the Post-Yugoslav States: One Hundred Years of Citizenship (2015) koja je pod naslovom Dr\u017eavljanin, gra\u0111anin, stranac, neprijatelj: jedna povijest Jugoslavije i postjugoslavenskih dr\u017eava objavljena i kod nas(2016). Sa Sre\u0107kom Horvatom objavio je knjigu Pravo na pobunu (2010) i uredio zbornik Dobro do\u0161li u pustinju postsocijalizma (englesko izdanje Verso, 2015; Fraktura, 2015). Sa Jo Shaw uredio je zbornike Citizenship after Yugoslavia (2012) i Citizenship Rights (2013). Autor je dva nagra\u0111ivana romana, Dvorac u Romagni (2000) i Elijahova stolica(2006) koja su do danas prevedena na 15 jezika, kao i romana Rezali\u0161te (2017). U Jugoslovenskom dramskom pozori\u0161tu predstava Elijahova stolica, u re\u017eiji Borisa Lije\u0161evi\u0107a, osvojila je Grand Prix BITEF-a 2011. Njegova prva drama Bra\u0161no u venama(2016) je dobila nekoliko regionalnih nagrada za najbolji tekst, dok je njegov komad Zrenjanin premijerno izveden u Narodnom pozori\u0161tu u Zrenjaninu 2017. Za svoj knji\u017eevni, intelektualni i javni rad dobio je francusko odlikovanje Chevalier des Arts et des Lettres.<\/p>\n <\/p>\n O moderatorki:<\/p>\n Sanja Petrovi\u0107 Todosijevi\u0107 (1977) je nau\u010dna saradnica Instituta za noviju istoriju Srbije i jedna od osniva\u010dica Centra za jugoslovenske studije. Bavi se du\u0161tvenom istorijom Srbije i Jugoslavije u periodu posle Drugog svetskog rata s posebnim akcentom na istoriju detinjstva i istoriju obrazovanja kao i istorijom Drugog svetskog rata s posebnim osvrtom na Holokaust i nema\u010dko okupaciono podru\u010dje u Srbiji. Autorka je monografije Za bezimene. Delatnost UNICEF-a u Federativnoj Narodnoj Republici Jugoslaviji 1947-1954 (2008). Priredila je rukopis Grigorija Babovi\u0107a, Letopis \u0160apca 1933-1944 (2010). Jedna je od autorki izlo\u017ebe Poslednje odredi\u0161te Au\u0161vic (Istorijski muzej Srbije, 2015). U \u0161tampi je njena monografija Ote\u0107emo svetlost bu\u010dnom vodopadu. Reforma osnovno\u0161kolskog sistema u Srbiji 1944-1959.<\/p>\n <\/p>\n Izvor:<\/p>\n <\/p>\n https:\/\/www.facebook.com\/events\/2066710580030387\/<\/a><\/p>\n <\/p>\n